رمضان يعني :

تبلور «وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي» در کالبد خاکي انسان!

يعني حلاوت وصلي دوباره با روح پاک عاشقي و شيدايي؛

يعني گستردن دل در لحظات سبز مناجات به روي احساسات لطيف....

يعني گشودن سجاده بندگي در خراب آباد فراق و هجران

يعني يافتن نداي ملکوتي «اُدْعُونِي اَسْتَجِبْ لَکُمْ»

 يعني پس از دويدن در سراب ها و يافتن تباهي ها؛ رسيدن به حلقه مفقود شده از مدار مهرباني

يعني يافتن انعکاس نداي مستجاب شدۀ ما به سوي ما!